Hilal'in Mucizesi : 9. Hafta

Merhaba minik mucizem... Merhaba yeni nefesim.. Merhaba huzurumun yeni meyvesi...

O kadar çok şey var ki sana söylemek istediğim ama hiç bir kelime yetmiyor karşılamaya gelişini.

Doktorun odasında ilk kalp atışlarını duyduğumda sanki ayaklarım yerden kesildi. Gerçekten oradaydın. Babanda ben de sanki o anı ömrümüzde ilk kez yaşamıştık. Oysa Derin ve Deniz de aynı anları yaşayışımızın üzerinden çokta zaman geçmedi. Ama anlıyorum ki her birinizin heyecanı her birinizin içimde ki hissi farklı olacak.

Hilal Anne : Nerede Kalmıştık?

Uzun zaman oldu yazmayalı... Aslında çok yazmak istedim ama kelimeler hep kaldı boğazımda. Önce Derin ve Denizin doğum günü telaşı yüzünden yazamamıştım ama sonra Özgecan geldi, sonrada Gamze Anne. İkisi de kalbimin ortasında ağrı hala. 

Hilal Anne : Uyku Ve Siz Her Gece

 İkiz hamileliği bambaşka bir deneyim olarak en değerli tecrübelerim rafında yerini aldı. Tozlanmasına izin vermediğim ve vermeyeceğim bu bilgileri her gün daha sesli anlatasım var. İlk zamanlar yakın çevremin yakında çocukların yoğunluğundan unutur dediği hamilelik günlerim her fırsat bulduğumda anlatılmaya hazır şekilde başlıyor dilimden dökülmeye. Onlar anlatmamdan bıkmışken ben şimdi anlattıklarımı yazar oldum. Belki bir gün bir kitap haline bile getirebilirim. Yani siz bıktıkça anlatacağım, netice de biz de yıllarca askerlik anıları dinlemişiz değil mi? Şaka bir yana bu güzel günler, bulantısız da olunca bol uyku ile şenlenip tadından yenmez bir hal alıyor.