Senin için bu hayatta çok şey yaptım ama sana hiç yazmadım. Sana sözler verdim belki tuttum belki tutmadım.
Sözler uçtu geriye sadece gözlerin kaldı. Onlarda şimdi hiç sen değil.
Bakıyorumda yaşını almışsın ; iyice ağırlaşmış içinde ki dağlar.
Sesini ninnilerde duyar olmuşum sadece şarkılarını unutmuşsun.Kahkahaların bile gölgelenmiş.
Ne yormuş seni bu kadar?
Yoksa olgunluk dedikleri bumu? Bilemedim...
Benim içimde bana benzmeyen, benim büyütmediğim biri gibisin şimdi.
Kendim ...kendine gel.
Kendin için yaşa, kendini sev.
Ben bir sen bilirim gerisi zaten senden ötürü.
Bir cümle kurup vazgeçme artık iki cümle kur olmadı üç ,dört, beş.
Kendim kendin ol!Elimi tut inan pişman olmayacaksın.
Ne kadar kendinsen o kadar güçlü olacak senden gelenler, senle olanlar.
Senin olmaktan keyif alanları tut yanında. Seni güldürenleri, seni sevenleri.
Gözleri taaa gözlerinin deriniyle göz göze gelenleri, avcunun içine dokunanları.
Sesini özleyenleri, seni kendin yapanları.
Hayallerini bilenleri ayırma yanından; inan hayallerini bilenler üzmezler seni. Hayallerini gerçek etmektir bilenlerin dertleri.
Sevdiğin şarkıyı duyunca seni arayanların telefonunu aç.
Sevdiğin çiçeği görünce almadan geçemeyenlerin kapısını çal.
Sevdiğin yemeği yanlız yiyemeyenlerin yanında kal.
Bunca yıl sonra kimseyi olduğu gibi kabul etme artık. Sen olduğun gibi kalmıyorsun baksana!
Kalabalıksın artık. Derinin , Denizin, Güneşin var.. Bu kalabalıkta hala kendinle ilgilenenleri duy sadece.
Yolun daha uzun ben .. Artık ne ölebilirsin ne de gidebilirsin kendinden. Hayatı senden öğrenmeyi bekleyenler var yanında.
Bildiklerin önemli kimisi de gerekli. Kendini bilip öğrendiklerinin gereklilerini vermelisin onlara, geçmişte gülmeyen anılarını güldürmelisin onlarla.
Sorumluluklarının içinde kaybolma vakti değil vakit.
En büyük görevlerini yerine getiriken en kendin olman gereken zamanlar şimdi. Seni öyle tanıyacak ve öyle hatırlayacak yoldaşların var artık.
Bak kendim senin en büyük görevindir şimdi kendi ağladıklarına ağlamayan ; eksikliğini çektiklerinin eksikliğini hissetmeyen evlatlar yetiştirmek. İşte bu yüzden en saf en gerçek haliyle kendin ol!
Vazgeçme kendinden.
İnandıklarından.
Öteleme kendini.
Belki çok az kaldı zamanın belkide yok belki bir nefes bir ömür dediğin.
Yaşa kendinle ,kendinden bildiklerinle, seni kendi gibi bilenlerle.
Pişmanlıklarını bırak ve artık pişman olma. Öğrenmeye devam et ama en çokta
---- durma yüzünü asık eden yerlerde----
----- Yüzün hep aşık kalsın çünkü en çokta o zaman benim bildiğim sensin sen.-----
İyi ki doğdun; huzurunu eksik etme kendinden !
