28 Nisan 2016 Perşembe

Anne Gece Mesaisi - Uykusuzluk


Geçenlerde bir yazı okudum gece mesaisi yapan işçilerin daha kısa yaşadıklarıyla ilgili. İşte uyku halindeyken salgılanan hormonların uyumadıkları için salgılanamıyormuş, bu durum ömürlerinden süre çalışıyormuş. Yani vücut kendini resetleyemediğinden, gün hiç bitmedi sanıp ömürden yiyor.
Bu yüzden gece mesaisi yapan iş kollarına erken emeklilik hakkı verilmesi gerekiyormuş. Falan filan...

21 Nisan 2016 Perşembe

Hilal'in Mucizesi : Sezaryen Sonrası Vajinal Doğum

Doğumuna 2-3 hafta kalan kadının düşündüğü tek konu nedir?

Bildiniz elbette doğum…

Normal bir gebelik süresi son adet başlangıç gününden itibaren 280 gün ya da 40 haftadır. Beklenen doğum tarihi, "Son adet tarihi + 7 gün - 3 ay" formülüyle hesaplanabilir.

20 Nisan 2016 Çarşamba

Kim Bu Mucizenin Günlüğü 25.Hafta

        Tuna'yla 280 gün sürecek serüvenimizin 170'li günlerindeyiz bu hafta. Hikâyemiz gerçekten 280 gün sürecek mi acaba?

13 Nisan 2016 Çarşamba

Hilal'in Mucizesi : 35. hafta : İsmin ne


 
Günler su gibi akıp geçiyor diyenler büyük yalan söylüyor!! Çevrem de "Ne zaman görsem hamilesin." diyenlere inat, bitmeyen hamilelik yapmışlar resmen! 35+3 olduğumuz bugün resmen doğum iznine çıkmış bir anneyim artık.

12 Nisan 2016 Salı

Kim Bu Mucizenin Annesi Sinem 24. Hafta

   
  Tek bedende iki kalbin attığı 24.haftayız. “ İki Canlı “ olarak tanımlanmaktansa “ Çift Kalpli “ olarak tanımlanmak daha güzel, daha duygusal. Hormonların tavan yaptığı bu dönemde romantik şeyler duymak normalden daha etkili oluyor. Bir arkadaşım bu şekilde hitap ediyor bana ve ruhumu okşuyor bu sesleniş.

8 Nisan 2016 Cuma

BLW Anneanneyi Rezil Eder

Blw'yi Ecem'le öğrendiğimizde annem şoka girdi. Çünkü Ecem kirleniyordu. Etrafı hiç hesaba katmıyorum bile.

Vıcık vıcık, çenesinden süzülerek yiyordu evde yemeğini. Böyle olunca dışarıda da aynı şekilde yemek istiyordu. Eh misafirlikte, kahvaltıda oluyoruz. Ben eline verince annem geriliyor. Dışarıda olunca yerdekilere bakmaktan yemek yiyemediğini bile biliyorum. Garsonlara özür dilerim demekten helak oluyordu. Mekandan çıkmadan önce güzelce yerleri ıslak mendille silip çıkıyorduk. Hoş aynı şeyleri bende yapıyorum. Garsonlara bin kere "Kusura bakmayın." diyorum ve mama sandalyesini falan silip hesabı ödüyorum.

4 Nisan 2016 Pazartesi

Kim Bu Mucizenin Günlüğü 23. Hafta

        Zaman nasıl da hızlı geçiyor? Bu hafta dahiliye ve kadın doğum rutinlerim vardı. İkisinden de olumlu haberlerle ayrıldım. 

         İlaç repertuvarıma yenileri eklendi. Günlük içtiğim ilaç sayısı beşe yükseldi. Biri sabah kalkar kalkmaz aç karnına tiroid için, biri ortaya karışık tuğla misali kocaman vitamin ilacım, biri magnezyum suda eriyen portakallı içecek niyetine içtiğim, biri yerin dibindeki seviyeler bana el sallayan B 12 ve kapanış demir depolarının kahramanı pembiş hap. Ay anlatırken bile yoruldum içerken nasıl strese giriyorum siz düşünün. Çok özen göstermem gerekiyor kimsenin hatırı kimsede kalmasın.

30 Mart 2016 Çarşamba

Blw Tembel Anne İşidir


Blw candır.

Blw tembel anne işidir. 

Blw kutsaldır.

Severim kız seni Blw. 

Blw bir öğretidir. 

Blw bebeğin annesinden aldığı ilk özgürlüktür.

Blw özgürlüktür. 

Blw için çok başlık atabilirim. Seviyorum ne yapayım?

28 Mart 2016 Pazartesi

Kim Bu Mucizenin Haftası 22. Hafta

        22.hafta anomali taraması da denilen ikinci düzey ayrıntılı ultrason haftasıymış. Doktorum hastane dışında özel bir görüntüleme merkezine yönlendirdi bizi. Aradım, bilgi aldım, ama maddi olarak fazla geldi. Alternatifleri araştırdık. Çok fazla vaktimiz de yoktu. Çünkü bu inceleme 21-22. haftalarda yapılıyormuş. Aldığımız bir tavsiye üzerine devlet hastanesinden randevu aldık.

22 Mart 2016 Salı

Kim Bu Mucizenin Annesi 21. Hafta

   
  Bazı haftalar nasıl koşuşturmalı, nasıl hareketli geçiyorsa bazı haftalar da dingin, sakin, sessiz geçiyor. 21.hafta ikinci şıkka örnek bir haftaydı.

20 Mart 2016 Pazar

Ege + 1: Benim Arkadaşlarım, Benim Çevrem



Ege’nin doğum gününden hemen sonra kreşte ailelerin de katılacağı bir etkinlik yapılacaktı. Sabah Ege’yi kreşe bıraktım, öğleden sonra etkinliğe katılacağımı söyledim öğretmenine. Bugün size sürprizlerimiz var, dedi. Etkinlik kapsamında çocuklar bir şeyler yapacaklar diye düşündüm. İş yerine gittim, birkaç saat sonra bu video geldi:


video

15 Mart 2016 Salı

Hepsi Bizim Gibi Normal İnsanlardı

Korkuyorum.

Hemde hiç birşeyden korkmadığım kadar. 2007 yılından beri tedirginim. Yaşanan bombalı saldırılar, ihbarlardan sonra daha çok arttı. Elimde değil. Önleyemiyorum. Cesur davranmaya çalışıyorum. Aklımda kalanların üzerinden neredeyse 10 yıl geçti, sahneler bir türlü gitmiyor gözümün önünden.

2007 yılında her sabah olduğu gibi işe gidiyorum. Kulağımda kulaklık, Nihat Sırdar'ı dinliyorum. Komik adam. Zonta şarkısını çalıyor, trafikte güvenlik şeridinde gidenler için. Yer bulamazsam otobüsün orta kapısının önündeki boşluğa girip camdan dışarı bakarım hep. Yani bildiğiniz normal bir sabah!

Şirinyer'de her zamanki gibi acayip bir tıkanıklık var. Öflemeler, püflemeler. Benim yerim sağlam valla bakmıyorum kimseye. Kafamı cama gömdüm.

Otobüs durağında bekleyen insanlar, okula yetişen çocuklar, sabahın köründe parka giden bebek arabalı kadınlar. Birde iki tane çöpçü.

7 Mart 2016 Pazartesi

Hastalıklar Bitti Eğlencesi Kaldı

Biliyorum... Biliyorum.. Hep hastalıktan bahsediyorum bu ara ama bu son. Gerçekten çok eğlendiğimiz anlarda oldu. Şimdi düşünürken birbirimize anlatırken gülüyoruz.

İşte Burak röntgen çekildi, tahlil yapıldı ve zatürre teşhisi konuldu. Evde bir tane daha hasta ve öksüren çocuk var. Ecem'i hemen evden aldı geldi Cem. Asıl sorun şu o tahlilleri nasıl yaptıracağız ona. "İlk röntgene çıkalım. Kanı önce yaptırırsak asla röntgen çekilmez." dedim. Hemen üst kata çıkıp röntgen çekileceğimiz doktora gittik.

3 Mart 2016 Perşembe

Kim Bu Mucizenin Annesi 18. Hafta: Sonuç

Amniyosentez sonucu 18.haftada çıkacak diye rutin kontrolü bir sonraki haftanın başına almıştım. Sonuç çıkmayınca tabi aldığımla kaldım, sonuçsuz bir şekilde gittim doktoruma. Kilom, tansiyonum, dahiliye doktorumun yaptığı tetkikler kontrol edildi.

26 Şubat 2016 Cuma

Kim Bu Mucizenin Annesi : 17. Hafta

    

  Amniyosentez işleminden sonra günler öncesindeki fırtınalara nispeten daha dingin, daha sakin geçmeye başladı. Daha dikkat eder oldum hal ve hareketlerime. İşlemin risklerinin verdiği tedirginlik devam ediyor.

24 Şubat 2016 Çarşamba

Bitti : Hayata Döndük


Pazartesi son kontrolümüz vardı.

Tam anlamıyla son 2 haftadır ailecek hayattan koptuk. Devamlı ciğer sesi dinler olduk. Öksürüğün şiddetini richter ölçeği gibi ölçmeye çalıştık. Ben en son 14 şubatın pazar olduğunu hatırlıyorum gerisi yok. Salı şu olmuştu diyorlar. Salı hangisiydi diye düşünmeye başlıyorum.  (Hoş ondan öncesi de pek yoktu da...)  Kayıp bir 15 gün yaşadık.

21 Şubat 2016 Pazar

Kim Bu Mucizenin Annesi : 16. Hafta

 


Neye tutunmaya çalışsak elimizde kalıyor sanki. Amniyosentez yaptıracağımdan ve down sendromu riskinden haberdar olan herkes benimle birlikte araştırma yapmakta. "Geçen gün şunu duydum bak sende de böyle bu iyiye işaret" diye konuşuyoruz, içimize su serpiliyor. Sonra bir şey daha duyuyoruz, içimizdeki su anında buharlaşıyor. Kendimi en başından beri kesinlikle iyiye endekslemedim ki zaten tarzım değil. Hemen her şeyde öncelikle kötüye alıştırırım kendimi. İyiye herkes kolay adapte olur. Önemli olan kötüyü göğüsleyebilmek.

14 Şubat 2016 Pazar

Artık Biliyorum

Hep annemle babam anlatır ben bebekken bir gece çok ateşim yükselmiş, neredeyse havale geçirecekmişim. Arabamız olmadığı için babam beni kucakta dayımlara kadar koşarak taşımış. Bizim evle dayımların evi arası neredeyse 1,5 km. Tabi dayımlara gideseye kadar ateşim düşmüş ve rahatlamışım.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...