16 Senedir Ben Bakıyorum

Bazı şeyleri yazarken çok zorlanıyorum. Bu gün yaşadığım olayı nasıl anlatacağımı da bilmiyorum. Neresinden başlasam ne desem nasıl yazsam bilmiyorum. Bu ıslak mendil bana hayatımın derslerinden birini veren baba tarafından verildi.

Ecem'le uzun bir aradan sonra Muzipo'ya gittik bugün. Bırakalım metroya kadar dediler. Arabayı kapatıp açmak o kadar zor geldi ki otobüse binip gitmek bile rahat geldi. Otobüsten indim, metronun asansörüne doğru yürüdüm.

Mucize'nin Günlüğü : 20. Hafta Kontrolleri

Bu ara hep diyorum ya zaman geçiyor. Şimdi bir bakmışım tam ortasındayım hamileliğin. Önümde bir bu kadar daha hamilelik var. Ve Burak kucağımda.

20. haftada kontrolüm vardı. Kontroller beni biraz gergin yapıyor. İnsan herşeyin yolunda gittiğini düşünce de ya bir aksilik varsa demeden edemiyorum. Bir kaç gün önceden uykusuzluk başlıyor.

Bu sefer kafama taktığımı söylediğimde güleceksiniz. Biz öyle yerinde duran ana kız değiliz ki. Ya güreşiyoruz ya da kucak kucağız. Çocuk öyle alışkın ki oyun oynarken bile pat kendini atıyor kucağıma. Altını değiştirirken oyun olsun diye bacaklarıyla tepme atıyor bende "Ayy Ayy" diye bağırıyorum. Hangimizin ayağı çıplaksa hemen gıdıklamaya başlıyoruz. Pek evcilik modunda değiliz.

Ecem'le Zamanı Yakalarken

Zaman geçiyor ve ben bir türlü yakalayamıyorum. Ay ne zaman pazartesi oldu ne zaman cuma bilmiyorum.

Ecem bana uykusuzluk alıştırmaları yaptırıyor Burak için. Kızım ne yapsın beni düşünüyor. Burak doğduğunda zorlanmayayım diye. Güne en erken kaçta başlanır, kaç saat uykuyla parkta ne kadar oyun oynanır gibi bir sürü antrenmana sokuyor beni.

Hilal Anne : Erken Doğum

Doktorumla hamileliğimi 36 hafta sürmesi üzerine planlamıştık. Bunun planı mı olur demeyin, psikolojik olarak zamanlama bilmek ne zaman ne olacak gibi şeyler kurmamam adına önemliydi benim için. Zaten doktorum da beni çok iyi tanıdığından herhalde bana her haftayı tamamlanacak bir görev gibi anlatıyordu. 

Biraz daha dayan Hilal , az kaldı  Hilal...36. Haftada kavuşacaksın bebeklerine Hilal.

Ege +1 : 21 Mart Dünya Down Sendromu Günü

Bugünlerde hayat, yetişebildiğimden hızlı akıyor. Üstelik yakalayabilmek için özel bir çaba sarf etmek nedense gelmiyor içimden. Mevsim geçişi depresyonu yaşıyorum galiba. Mart ayı ne zaman geldi, ne zaman ortaladık anlamadım bile. Mart’ın beraberinde getirdiği tüm miskinliğe rağmen bu haftayı atlayamazdım. Bu hafta, bizim için yılın en önemli günlerinden biri yaklaşıyor. Ona gelmeden önce geçtiğimiz üç haftanın hızlı akışından birkaç güzel enstantane paylaşmak istiyorum.

Hilal Anne : Nerede Kalmıştık?

Uzun zaman oldu yazmayalı... Aslında çok yazmak istedim ama kelimeler hep kaldı boğazımda. Önce Derin ve Denizin doğum günü telaşı yüzünden yazamamıştım ama sonra Özgecan geldi, sonrada Gamze Anne. İkisi de kalbimin ortasında ağrı hala. 

1 tl'lik Mutluluk

Bazen öyle büyütüyoruz ki bazı şeyleri. Yeni neslin çok pahalı zevklerinin olduğunu söyleyip duruyoruz. Aslında bizim limitlerimiz arttı.

Gamze Anne'in mektubu

Hilal Anne'den bir mesaj aldım bugün. 

"Bugün yazı paylaşma. Gamze Anne'in mektubunu paylaş. Şu durumda anneliğimizi anlatamayız." 

Mektubunu sonuna kadar okumaya ne güç bulabildim, ne göz yaşı. Son resimlerindeki halini hatırlamak istemiyorum. Allah'a duam kalemimden hiç bir zaman böyle yazı dökülmemesi.

Oğlu Atakan'a yazdığı mektup;

Mucize'nin Günlüğü : Sizi Seviyoruz - 17. Hafta

Bu hafta Mucize'm Burak'tan değil çevremizden bahsetmek istiyorum.

Evet o bir mucize, zor yollarda, multifaktörlerin bir araya gelmesi sonucunda içimde kıpırdanıyor. Onun gelmesi beni öyle korkuttu ki, paniğe kapıldım. Geçti gitti, içimde olması, hayatımın diğer yarısını kaplayacak olması beni acayip heyecanlandırıyor. Bazı şeyleri çevremdeki insanların sevgileriyle üstümden attım. Mutlu, huzurlu ve kalabalığım.

Mucize'nin Günlüğü : 16. Hafta

Yakında ayaklarım gözükmeyecek :)

Mucize'nin günlüğü bu haftada hastalıklardan sekteye uğradı

Ege +1 : Bebek İşaret Dili

Ege ile çıktığımız bu macera dolu yolculuğun en önemli dönemeçlerinden biri, bebek işaret dili ile tanışmamızdı. Down sendromuyla ilgili yabancı kaynaklarda araştırma yaparken karşılaştım bebek işaret diliyle. Anında beni içine çekti. Mesleğim gereği yabancı dillere duyduğum ilgi malum. Ama bu, öncesinde pek bilmediğim, üstelik bebeklerin de öğrenip kullanabildiği bir dildi. Üstelik Down sendromlu bebekler için de öneriliyordu. Hayatımızın dönüm noktası oldu. Ege de ben de o günden beri zevkle ve eğlenerek öğrenmeye devam ediyoruz bu güzel dili. Şimdilik kendi dilimizde konuşabilmek bizim için çok güzel!

Ege +1 : Ege + 2

“A nenni neni,
Kınalı kuzum,
Büyüdün de adam mı oldun,
Yanağı pembem, dudağı kirazım,
Gözü okyanusum iyi ki doğdun!”

Mucize'nin Günlüğü : 15. Hafta - Canım Oğlum

Canım oğlum, sana söylemek istediğim bir kaç şey var.

Öyle günlerdeyiz ki herkes apış arasından felsefe yapıp, insanlık sadece oymuş gibi anlatıyorlar. 

Sen gelirken bu ülkeye kendini güçlü olan tarafta geliyorsun kendiliğinden. Cinsiyetin kendini üstün görüyor bizden yani kadınlardan. Erkek oluyorsun diye sevindik. Ama Ecem erkek doğsaydı eğer sende kız yine bu kadar sevinirdik. İki farklı cinsiyeti yaşamak istedik evimizde.

Ege +1 : Raporlar Denizi

Özel gereksinimli çocuğu olan annelerin en sık duyacağı sorulardan biri “Çocuğunuz eğitim alıyor mu?”dur. Peki, bu sıkça sorulan “eğitim” neyin nesidir? Bahsi geçen eğitim, bildiğimiz kreş, anaokulu eğitimi ya da örgün eğitimden farklıdır. Burada bahsedilen “özel eğitim”dir. Özel eğitim, çocuğun gelişimi değerlendirildikten sonra yaşına ve ihtiyaçlarına göre hazırlanan, adından da anlaşılacağı gibi çocuğa “özel” olan eğitimdir. Yabancı kaynaklarda genellikle “erken müdahale” (early intervention) olarak geçer. Eğitim nedir, kim tarafından, nasıl verilir, nelere dikkat edilmelidir konusuna bu yazıda girmeyeceğim. Bundan ziyade sözü geçen bu eğitimi almak için yapmanız gerekenleri anlatmak istiyorum bu hafta.

Hilal Anne : İyi ki Doğdunuz

Bugün benim doğurduğum gün, dile geldiğim, bildiğimi sandığım her şeyin tekrar anlamını bulduğu, A’dan Z’ ye tekrar tanımlandığım, yeniden yaratıldığım, içimde ki milyonlarca Hilal’den sadece biri olup yıllardır tanışamadığım ‘ANNE HİLAL’ ile tanıştığım gün… Bugün benim ölmekten korkmaya başladığım gün. Yaratılan herkesi sevmeye başladığım gün yaratandan ötürü.

Mucize'nin Günlüğü : Ne Bu Veletin Cinsiyeti?

Ne bu veletin cinsiyeti? Kaç haftadır bu soruyu soruyorum kendime. Dostlarım arasında tartışıyorum. Özellikle İzmir Annelerinin arasında oylama bile yaptım. İsmi bile hazır. Kendini belli etse de ismiyle seslensem diye bekliyorum. Herkes soruyor "Ne oldu göstermedi mi?" Ecem bu kadar merak etmemiştim. Kız olacağından o kadar emindim ki.İstediğim kızdı ve kızım olacaktı. Cem meraklıydı. Doktoru bile çileden çıkardı.

Mucize'nin Günlüğü : İkili Tarama Testi

2 haftadır ne bilgisayar başına oturabildim ne de internette bakınabildim. Hamileliğin yan etkilerinden biri bende mide bulantısı ve istifra var oluyor. Bilgisayara baktığımda öyle bir mide bulantısı başlıyor ki anlatamam. 2 haftadır bu derdimden bir satır bile yazamadım. Hoş yazsaydım şikayetten bol bir şey olmazdı :)

Hial Anne : İsmin "D" Hali

Hamileyken herkesin en merak ettiği konu şüphesiz ki bebeğinin cinsiyetidir. Benim de öyleydi elbette. 13 hafta nasıl geçti ben o süre zarfında neler neler hayal ettim tahmin edersiniz. İtiraf etmeliyim ki  ilk zamanlarda ikisi de aynı cinsiyette olur diye korkularım vardı.

Ege +1 : Ege ile Hayat

Ege’nin 1. ay kontrolünde yalnızca 250 gram almış olması, beslenme işinin bizim için pek de kolay olmayacağının ilk göstergesiydi sanırım. Doktorun fütursuzca “Emzirmiyor musunuz?” diye sorması beni iyiden iyiye çileden çıkarmıştı. Emzirmemek mi!!!

Lal'in Süt Alerjisi : Memeden Kesmeme Kararı

Gecikmiş 2 yaş kontrollerimize bu hafta başladık. Pek çok sebeple ha bugün ha yarın derken aradan tam 2 ay geçti. Bizde rutin muayeneden önce alerji kontrolümüzü yaptıralım dedik ve Nevin hocanın kapısını çaldık. Lal'in alerjisiyle ilgili ilk andan beri Prof.Dr. Nevin Uzuner'e danıştık, iyi ki de öyle yaptık. Ben hep pozitif enerjiyle çıktım yanından.